4. feb, 2013

Nouvelle Cuisine?

Nouvelle cuisine

‘Gaat gij eten met uw andere zakenmensen of hedde gij goesting om thuis te komen eten’, vroeg laatst mijn Vlaamse wettige betere helft. VNO-NCW had mij uitgenodigd om met een kudde DGA’s over leiderschap te gaan confereren onder leiding van een eveneens Vlaamse professor Geert Desmet. Aansluitend zou ik naar mijn woonplaats Leuven vertrekken, ongeveer 250 kilometer verderop. Manmoedig antwoordde ik dat ik in een bekend hotel restaurant te Apeldoorn de maaltijd zou genieten. Het werd een hele zit die middag. Het was aangenaam kouten en de collega’s lieten zich van hun beste ondernemende kant zien. De uitstekend leidende Peter Zadelhoff, vooral bekend van RTL Z zette zijn beste beentje voor. En zo werd het een leerzame middag voor de ruim 70 merendeels vergrijsde en kale heren.

 

Van al dat vergaderen hadden we inmiddels flinke trek gekregen. Op het menu stond een salade en een hertenbiefstuk, waarop ik mij buitengemeen verheugde. We hieven het glas en nog één en traden toe tot de fraai gedekte dis. De salade was niet groot. Sterker nog… deze was zeer klein. Smaakvol neergelegd op een bord, met draperieën van kleine uitjes en bosvruchtjes. Maar wel erg weinig. ‘Wellicht’, dacht ik, ‘houdt de kok zich in, omdat er aanstonds een flinke bout vlees ten tonele wordt gevoerd’. Die gedachte bleek te stout. Het volgende grote bord vertoonde een tweetal stukjes vlees, enkele stukjes roze biet en nog wat groente-achtig grut er om heen. De smaak was overigens heerlijk. Met zorg klaargemaakt door een goeie kok, dat wel. Uitstekend bediend door uitermate wellevende kelners en kelnerinnen. Het dessert mocht er zijn; een flinke dosis pudding met ongezond veel suiker. Ik heb nadien met lichte trek mijn voertuig bestegen en zette koers naar het flamboyante Zuiden.

 

Helaas. Al bij Amersfoort kreeg ik visioenen van grote borden met heerlijk eten. Mijn maag knorde met een dreigend fortissimo om meer voedsel. In mijn brein verscheen een grote gele M. die iets heeft te maken met het achtervoegsel Donald. In de Meern kon ik nog weerstand bieden aan oprijzende visioenen van gefrituurde waren. In Oosterhout zat mijn courage net boven het nulpunt. Maar op de grens van België en Nederland ben ik gezwicht. In Hazeldonk ben ik met gierende banden en rood omrande ogen de vestiging van Mc. Donalds binnengereden. Ik heb er zes kipnuggets en twee cheesburgers aangeschaft. Nabij Kleine Boreel bij Antwerpen waren die op. Normaal drink ik niet door de week. Maar aangekomen in Leuven heb ik uit de aangeboden fles Oude Klare uit Hasselt (B) toch maar een tweetal glaasjes naar binnen gekiept.

 

Nouvelle cuisine kan heel lekker zijn. Maar je kunt je afvragen of Paul Bocuse het zo heeft bedoeld. Ik denk van niet. Wie voedsel zo karig presenteert, maakt zich schuldig aan een culinair-gastronomische dwaling waarop slechts één genoegdoening mogelijk is. Een Wopper, Big Mac of een Hollandse Febokroket uit de muur.