24. feb, 2019

Celibraaf


De paus en de bisschoppen mogen dan in Rome debatteren over schending van kinderen, maar laten ze zich eerst even beraden over het celibaat. Dat houdt in dat geestelijken geen seks mogen hebben en maagdelijk blijven of zijn. Nergens in de Bijbel staat dat geestelijken de geneugten van het vrijen niet mogen genieten. Of het moest de apostel Paulus zijn die vrijgezel was en – zoals hij zelfs schrijft - de ‘gave van onthouding’ had. Maar hij had niets tegen seks. Hij schrijft in 1 Korinthe 7 zelfs: Het is beter te trouwen dan van begeerte te branden. Dat gold toen ook voor geestelijken.

 

De apostel Petrus – aan wie we het ambt van Paus hebben te danken – was getrouwd en schijnt zelfs kinderen te hebben gehad. De uitvinding van de kuisheid is de kerkvader Augustinus in de vierde eeuw die als het om seks ging er wel pap van lustte. Niet alleen met vrouwen, maar hij stak ook ruimhartig zijn klerikale piemel in jongetjes. Om van deze vleselijke lusten af te komen besloot hij kuis te gaan leven. Een latere Paus Johannes de 12 hield ook wel van de vrouwtjes en niet zelden kwam hij daardoor in de problemen. Die hopte niet alleen van het ene minnaressenbed naar het andere en hij stak ‘m volgens Rooms-Katholieke traditie ook in jongetjes. Een van zijn schandknaapjes, een tienjarig ventje dat hem seksueel van dienst was geweest, wijdde hij als dank tot bisschop. Na acht jaar bedenkelijk pausschap van (955-963) vond hij zijn einde in het bed van een van zijn lustige liefdes: haar man kwam onverwachts thuis en sloeg hem naar verluidt met een kachelpook de schedel in. Kortom: als het om seksueel genoegen gaat met vrouwen, mannen en kindertjes heeft de Kerk een twijfelachtige doch ruime reputatie.

 

Seksbelasting
Er waren overigens ook stemmen die het celibaat afraadden. Zoals de kerkvader Paphnutius van Thebe. Tijdens het concilie van Nicea pleitte hij: ‘’Verzwaar het juk van de kerkelijke dienaren toch niet zo. Want het huwelijk is eervol voor iedereen en geheel smetteloos. Niet iedereen kan een leven leiden zonder enige gevoelens. Ik geloof dat niemand voor de liefde behouden blijft, als mannen van hun echtgenotes worden beroofd. Het samenleven van een man met zijn vrouw ís al een voortreffelijke onthouding.”’ Zijn woorden vonden weinig gehoor. Eén van de redenen om voorstander te zijn van het celibaat was in latere eeuwen de factor Geld. Geestelijken betaalden geen belasting en hun vermogen kwam in hun eigen zakken, in plaats van dit te doneren aan de kerk. De gedachte was dan ook dat celibaat een probaat middel was om erfeniskwesties te voorkomen. Een vorm van zowel fysieke als financiële castratie die niets met geloof had te maken.

 

Geheime relatie
Het celibaat is tegenwoordig niet meer te handhaven. Het is allerwegen bekend dat zo’n 10% van de Nederlandse priesters er seksuele betrekkingen op na houden en de meeste parochianen vinden dat prima. Hun ‘vrouwen’ hebben elkaar gevonden in de organisatie Philothea, een stichting waar 110 vrouwen bij zijn aangesloten die een geheime relatie met een priester hebben. In een tijd dat de seks overal aanwezig is, mag je van geestelijke niet verwachten dat ze de broek aan houden en het liefdesbed mijden. De kerkvergadering spant dus het seksuele paard achter de wagen, in plaats van er voor. ‘k Zal niet beweren dat het seksueel misbruik dan voorbij is. Maar dan zijn ze wel eh… celibraaf en blijven ze met hun geweide tengeltjes mogelijk van kindertjes af. Overigens zijn de meeste priesters wellicht geen notoire viezerikken. Ze hebben gewoon te maken met een onduidelijk dogma dat wetenschappelijk en Schriftuurlijk nergens op gestoeld is en in de huidige tijd niet is vol te houden.