24. aug, 2012

Het onvermogen van de politiek

Politici gooien de huidige economische crisis maar wat graag op de bankencrisis. Daarbij vergeten ze in Den Haag, dat men zelf een substantiële bijdrage levert aan de malaise waarin ons land verkeert. Dat was maar weer eens te zien aan de manier waarop men omging met de bijdrage van studenten. Na veel gekissebis en geharrewar kon de politiek het niet eens worden. Een blamage van de eerste order die alleen maar verliezers kende…

 

Hetzelfde geld voor de wijze waarop ons land op dit moment wordt bestuurd. Of liever gezegd, niet wordt bestuurd. De combinatie van CDA, VVD en PVV kon het niet eens worden, reden waarom belangrijke economische maatregelen de ijskast in gingen. Het Lente-akkoord ging dezelfde weg. De politici sloten snel een deal en hebben daarna hun uiterste best gedaan om daar onderuit te komen.

 

Wie een bedrijf heeft ergert zich daaraan. Als je zo omgaat met je klanten – de burgers – dan moet je niet vreemd opkijken dat die op een dag afhaken. Als redelijk ingevoerde in Den Haag – als lid van Nieuwspoort – weet ik dat veel politici hun baantje en principes verheffen boven het belang van de kiezer. De politiek lijdt aan reputatieschade en de burgers en de ondernemers krijgen de rekening. De politiek van de laatste jaren lijdt aan de ziekte van het onvermogen. Een ondernemer zou zich schamen en failliet gaan, als hij zijn zaken zou doen op de wijze waarop politici en partijen dat doen.

 

Er zijn natuurlijk ook politici – lees: kamerleden - die keihard bezig zijn. Ik ken er verschillende die de klok rond werken. Helaas is hun invloed klein. Het zijn dan ook de grote mannen en vrouwen die het laten afweten. En er nog mee wegkomen ook. Eigenlijk begrijp ik dat niet. En ik ben niet de enige…