8. mrt, 2016

De Nederlandse man-vrouw

Ik dacht dat het misschien leuk zou zijn om eens op chatsites van expats te gaan kijken wat zij nu eigenlijk ‘typisch Nederlands’ vinden. Nou, ik wilde dat ik het niet had gedaan! Het is behoorlijk ontnuchterend om te lezen wat voor indruk buitenlandse werknemers (uit bijvoorbeeld Canada, Frankrijk, Zuid-Amerika en Nieuw-Zeeland) van de Nederlandse vrouw hebben: bot, bitchy en bazig. En er is niet één iemand die dat zegt – nee, de klaagzang gaat pagina’s lang door. Buitenlandse mannen kunnen er niet over uit: wat is de Hollandse vrouw toch lomp. Eén expat verbaast zich over onze “clown-mode” van bontgekleurde maillots, gebloemde laarzen, gebreide truien en grote broeken met laaghangende konten; een observatie die op zeer veel bijval kan rekenen. Een Fransman schrijft dat hij bij een Nederlands echtpaar vaak moeite heeft om vanaf de achterkant te onderscheiden wie de man is, en wie de vrouw. Ook daar kwam een hele reeks instemmende reacties op: Nederlandse vrouwen zijn volgens buitenlandse mannen weinig feminiem met hun kortgeknipte haar, platte schoenen en unisex kleding.

Ze willen ook allerlei mannelijke klusjes (zoals zware koffers de trap op sjouwen) persé zelf doen omdat ze denken dat ze dan sterk en onafhankelijk lijken. Maar volgens de expats lijken we dan vooral op halve kerels. Zoals dat meisje dat door een Canadees op een eerste date werd meegenomen. Toen hij het autoportier voor haar open hield, zei ze snibbig: “Hallo zeg, denk je dat ik invalide ben of zo?!” Na een aantal pagina’s wist ik eigenlijk niet of ik nog wel méér wilde lezen. Ik merkte dat ik behoorlijk in de verdediging schoot: nee, die chagrijnige Françaises zijn een partij gezellig! En Amerikaanse vrouwen zijn lekker slank! Natuurlijk lopen we hier niet de hele dag op kittige hakjes – heb je die kinderkopjes wel eens bekeken waar de straten mee zijn geplaveid? Maar vreemd genoeg bleef ik steeds nieuwe pagina’s aanklikken. Ergens vond ik het ook wel weer fascinerend, zo’n ongecensureerd inkijkje in ons imago. Én het begon een beetje te knagen. Want als zoveel buitenlanders precies hetzelfde van ons vinden… zou er dan misschien niet een kern van waarheid in kunnen zitten? Neem bijvoorbeeld de collectieve verbazing die ik las over de “wonderbaarlijke uiterlijke transformatie” die Nederlandse vrouwen doormaken zodra ze getrouwd zijn, kinderen krijgen en in de buurt van de 35 komen. 
Buitenlandse mannen kunnen er niet over uit dat Nederlandse vrouwen dan massaal hun haar kort knippen, verstandige schoenen gaan dragen, veel meer rimpels krijgen dan nodig zou zijn, niks meer aan hun lichaam doen en een “barse persoonlijkheid ontwikkelen die bij mannen de ballen doet krimpen”.

Tjongejonge, dat is nogal niet wat. Maar ís het niet stiekem ook een beetje zo dat heel wat Nederlandse vrouwen in ‘standje gemakkelijk’ gaan zodra ze eenmaal kinderen hebben gekregen, met praktisch haar, platte laarzen en wasbare kleding? 

Eh... deze column is overigens niet van mij. De tekst is van de schrijfster Daphne Dekkers. Oordeelt u zelf of ze gelijk heeft...