18. mei, 2015

Reclame: de victorie van de droplul...

De laatste tijd vragen sommige mannen mij wel eens, waarom hun sexegenoten in reclames vaak zo onnozel worden neergezet. En dan is mijn antwoord: omdat Nederlandse vrouwen en mannen blijkens diverse onderzoeken dat aantrekkelijk vinden. Vooral vrouwen. Ik leg het uit:

 

Nog maar een paar decennia geleden waren de mannen in reclames stoere adonissen. Zoals de Marlboro-man die op zijn paard dapper de wijde vlakte tegemoet ging. Na het verrichten van grootste daden – kennelijk -  stak hij een sigaretje op om het af te leren. Daarna kwam de opkomst van de metroman, de gevoelige man  met aandacht voor het gezin die braaf de luiers om deed en wiens grootste heldendaad was en is  dat hij dagelijks ging stofzuigen. Ook kan de moderne man koken, maar meestal mislukt dat, tenzij hij een product gebruikt dat voor de snelle hap is bedoeld. Waarna hij zijn kinderen trots vertelt dat hij dat toch maar even gefikst heeft. Vandaag de dag is de beurt aan de domme droplul die voor het aangezicht van zijn zeer intelligente vrouw de meest infantiele dingen uithaalt.  Ik noem ze even: Bas uit het Jumbogezin die zich door zijn vrouw laat sturen, de man die in de Media Markt woont, de mollige Tele2-knul die in zijn onderbroek voor de spiegel poseert en natuurlijk bedrijfsleider Harry van Albert Heijn. Maar die heeft inmiddels de aftocht geblazen. Wellicht is Albert Heijn op zoek naar een Belg met minimale verstandelijke vermogens, zodat de klanten van de toekomstige fusiepartner Delhaize ook aan bod komt. We zullen die Belgische dames wel even leren hoe we dat hier in Nederland doen met intelligente vrouwen en IQ-ontberende voormalige heren der schepping.

 

Vuig seksisme

Het zijn om het maar zachtjes te zeggen niet echt aantrekkelijke, een beetje domme en onhandige mannen die de reclame op tv lijken te domineren. Dit in tegenstelling tot het buitenland, waar de enigszins macho-achtige mannen het eigenlijk nog best wel aardig doen. Zeer opvallend was dan ook de reclame voor bloemen, waarbij enigszins ontklede gespierde mannen  fraai gekelkt struikgewas uitdeelden in de trein en op andere plaatsen. De damesbladen stonden er vol van: vuig seksisme om waren aan te prijzen. Die vieze reclame toch… Een bekende tv-producer schrijft er over: ‘Vrouwen die in commercials aantreden, zijn over het algemeen begeerlijk, doortastend of op z’n minst aandoenlijk. Mannen waren dat tot voor enkele jaren ook; helden en uitgesproken persoonlijkheden. En natuurlijk wisten zij ook niet alles, maar dat werd ze vergeven, want ze zagen er tenminste nog goed uit en ze reden in een dikke auto. Tegenwoordig, en relatief veel in Nederland, zijn de mannen die in commercials een rol spelen uitgekozen lelijk, gecast dom en geselecteerd naïef’.

 

Stereotypen

Wie denkt dat hier geen gedachte achter zit heeft het mis. Reclame maakt gebruik van stereotypen. dat zijn immers versimpelde, gestandaardiseerde beelden die ons in staat stellen de chaotische en complexe werkelijkheid in te delen in overzichtelijke categorieën. In Nederland zijn die stereotypen zelfstandige vrouwen die hun mannetje staan ten opzichte van hun vriend of echtgenoot. De buitenlandse reclames waar de emancipatie minder ver is opgerukt, laat het omgekeerde zien. Een Italiaanse reclame bijvoorbeeld, verheerlijkt de stoere man die zijn vrouw verleidt met krachtige daden, een Herculische gestalte en een heerlijk geurend torso. Ook dat zijn stereotypen. Ze helpen de kijker om snel en gemakkelijk informatie te verwerken. Natuurlijk doen stereotypen geen recht aan de diversiteit die we overal om ons heen kunnen zien. Maar het doel van reclame is in eerste instantie het verkopen van een product of merk, niet het bieden van een genuanceerde weergave van de werkelijkheid. Een enigszins sullige man is het residu van de ontwikkelingen in Nederland en die geleid hebben tot een sterk gefeminiseerde maatschappij.

 

Onderzoek

Al die opsmuk van mooie en stoere mannen daar moeten de Nederlandse vrouwen dus niets van hebben. Dat blijkt ook uit een onderzoek dat de datingsite Parship recentelijk hield onder 940 vrouwen. Hierbij de uitkomsten:

Nou hou je vast, hier komen de antwoorden:

  • Slechts 1% van de vrouwen zoekt een traditionele machoman die zich flink laat gelden en ook het laatste woord heeft in de relatie.
  • 6% van de vrouwen geeft de voorkeur aan de gevoelige, zorgzame man die altijd doet wat zij wil.
  • 8% valt niet op de macho, maar wil wel een relatie met een klassieke rolverdeling.
  • 29% heeft liever een zachtaardige man dan een macho alfamannetje.
  • 55% van de single ladies wil een man die soms een beetje stoer is, maar hij moet vooral begripvol en lief zijn

Als je die cijfers min of meer bij elkaar optelt, dan willen de dames inderdaad een zachtaardig kereltje waarmee (wel) valt te spotten. Dáárom laat de reclame droplullige mannen zien. Want reclame is trendvolgend. En stereotyp. De Franse filosoof Robespierre zei het al: ‘Een volk krijgt wat het zelf verdient’.  En de reclame geeft dat. Zo zit dat, heren.