25. jan, 2015

Bontjas

De Vlaamse cabaretier Urbanus scoorde ooit een hit met ‘Ik houd niet van madammen met een bontjas, madammen met een bontjas vin’k  gemeen’. Dat was een leuk lied, waar ik het ooit maar matig mee eens ben geweest. In Nederland hadden we een mooie bontindustrie met fantastische vakmensen. Door allerlei maatregelen is in Nederland het vak van bontwerker om zeep geholpen. Dat ligt in het buitenland wel anders. Daar is bont nog steeds populair. Degenen die tegen bont zijn vind ik over het algemeen inconsequent. Je mag geen bont dragen, maar dezelfde lieden dragen wel leren schoenen die ook van een pels zijn gemaakt. In de auto hebben ze leren zetels en die zijn vervaardigd van dode beesten.

 

Deze overweging schoot mij te binnen toen Godelieve van een kennis een vierdehands bontjas kreeg. In eerste instantie wisten we niet van wat voor pels deze was gemaakt. Bij nadere beschouwing bleek het van een wolf te zijn. Dat komt niet zoveel voor. Vervolgens ontspon zich in huize Maes-Broekema de discussie of de jas wel gedragen kon worden. Niet in Nederland in ieder geval, want daar heb je nog steeds fanatici rondlopen met spuitbussen die de bontdragers gaarne een lesje leren. In België en andere landen is het probleem minder groot. Daar zie je nog gewoon vossen en andere bontmantels. Dat komt omdat allerlei overheidsmaatregelen ervoor hebben gezorgd dat de betreffende dieren goed worden verzorgd. Uit een recent uitgevoerde enquête door het Franse IPSOS blijkt dat de helft van de de Belgen (49%) van mening is dat de pelsdierhouderij, gebonden aan strikte regels, toegelaten moet blijven in Europa. In Nederland zijn er overigens nog steeds 200 pelshouderijen, doch dit terzijde.

 

Zeker in België gaat Godelieve de jas toch dragen, al is de motivatie daartoe wel iets anders dan het aan hebben van een bontje. Mijn vrouw is een dierenliefhebster die tegen bio-industrie en lafhartige pelsdierhouders is en wil daarom dat die wolf die ooit vrij heeft rondgelopen niet voor niets aan zijn einde is gekomen. Het is de laatste eer aan een mooi beest. Normaal gesproken zouden we de jas nooit hebben gekocht. Maar weggooien is gezien onze opvatting over het dieren geen optie. De jas zit lekker warm in koude dagen. Dus zal zij die jas met ere dragen!