18. aug, 2014

Netflix. Net nix...

Netflix. Net nix

Omdat ik niet altijd thuis kan zijn in België en een pied-a-terre in Harderwijk heb, besloot ik op een dag om me maar een te abonneren op Netflix. Leuk voor de stille avonden, mogelijk om de verveling te verdrijven. Mijn vrouw heeft me nog wel gewaarschuwd. ‘Waarom doet ge dat, ge verveelt u immers nooit’. Dat is waar. Maar ik  hoopte met het kijken naar films mijn overijverige geest wat rust te gunnen.

 

Met het zweet in mijn handen toog ik naar Dixons in Harderwijk om een apple-tv te kopen. Met trillende handen aangesloten om naar de films te kijken die de avondlijke stilte moesten oplossen. Helaas… de meeste films had ik al gezien. Maar ik vond het eigenlijk wel leuk om die nóg een keer te bekijken. Op één of andere manier is Netflix bij mij in het slop terechte gekomen. Want dezer dagen kreeg ik een mailtje van I-Tunes die de afrekening verzorgt, dat er van mijn creditcard geen bijdrage meer afgeschreven kon worden. Dat had niet te maken met het saldo, wel dat ik een nieuwe creditcard met aan nieuwe expiratiedatum had gekregen. Ik zal er alles bij elkaar nét een jaartje lid van geweest zijn…

 

Upgrading

Ik ben nog op zoek gegaan naar alternatieven. Maar ik heb geen vervanger gevonden die beter of slechter was. Netflix is een verzameling van ouwe films. Dit in tegenstelling tot het streamprogramma ‘Spotify’, waar je vrij snel na de release naar up-to-date muziek kunt luisteren. Daarom vindt ik Netflix eigenlijk net niks en eigenlijk een beetje te weinig voor het bedrag.Een service als Netflix kost je minimaal € 8,-- per maand en dat is op zich niet veel. Het is voordeliger dan naar Videoland gaan, waar ik inmiddels ook mijn abonnement heb laten verlopen. Daarentegen ben ik vaker naar de bioscoop gegaan.

 

Upgrading

Mijn gang naar de bios is te danken aan de upgrading van de bioscopen in Nederland en België – hoe het in andere landen is kan ik niet beoordelen. Het zijn geen filmzalen meer, maar moderne complexen die aantrekkelijk zijn om naartoe te gaan. In Leuven gaat het om een groot bioscoopcomplex, Kinepolis geheten waar we een paar honderd meter vandaan wonen. Daar zijn luxueuze zalen die zijn voorzien van uitermate goede geluidsinstallaties. Het personeel is er vriendelijk en behulpzaan en het voorzieningen niveau is hoogwaardig. We vinden het fijn om er naartoe te gaan. In Harderwijk ligt de bioscoop – in de wandelgangen onterecht ook wel ‘het Vlooientheater genaamd – bij mij om de hoek. Daar gaat het om een klein theatertje met drie zaaltjes. Maar het is er wel heel knus. Elke plaats heeft een telefoon die in verbinding staat met de bar. Ook onder de film kun je er je drankje bestellen. In Harderwijk duurt het wat langer voor er nieuwe rolprenten zijn te zien. Maar het gemak en de luxe staan daar tegenover. Bovendien kun je er makkelijk parkeren.

 

Ik ga mijn abonnement op Netflix niet verlengen. Nergens voor nodig. Met de TV-pakketten die we in Leven en Harderwijk hebben komt het niet vaak voor dat er nix is te zien. Mocht het aanbod actueler worden, dan is deze service wellicht een overweging. Maar voorlopig vind ik Netflix… eh… net nix.