27. feb, 2012

Verhuizen is ook een beetje sterven

‘Afscheid is ook een beetje sterven’ moet een Franse dichter ooit hebben uitgeroepen. Hij heeft gelijk. Want vanuit Frankrijk (dat is een gehucht tussen Harderwijk en Hierden) ga ik mijn boeltje verhuizen naar Leuven, België. Ik blijf wel in Harderwijk bivakkeren in het kleinste appartementje van die stad, dat welgeteld 36 m2 telt. Maar een timmerman heeft hier wonderen verricht, zodat ik alle kleren die ik vanuit Frankrijk meenam, ruim plaats kon geven. De Bungalow bevindt zich op vakantiepark De Dennenhoek in Frankrijk/Hierden en die gaat in de verkoop. In de weekeinden blijven wij er wel gebruik van maken, zolang het fraaie huisje niet door iemand anders wordt gehuurd of verkocht.

Gratis  

Verhuizen heeft iets droevigs. Je neemt niet alleen afscheid van een heleboel spullen, maar ook van een verleden. Ik kocht het huis in 2002 als creatieve ruimte en persoonlijke studio, waar ik me heerlijk kon terugtrekken. Mijn geluidsstudio stond er, mijn gitaren en keyboard en heel veel fijne boeken. Al die zaken zijn door mijn handen gegaan. Omdat er in Leuven niet genoeg ruimte is, heb ik heel veel moeten weggooien. Te laat begreep ik dat mijn Vlaamse vrouw, Godelieve – die ook veel moest weggooien om mijn komst mogelijk te maken -  het veel slimmer had aangepakt. Die heeft overbodige boeken en CD’s op straat gezet met een bordje erbij: ‘De liefhebber mag dit gratis meenemen’. Ruim 80 CD’s waren binnen een paar uur weg, de boeken duurde een paar dagen. Dat had ik natuurlijk in de binnenstad van Harderwijk ook kunnen doen, daar is het vrij druk. In Hierden heeft zoiets geen zin. Mijn bungalow daar staat aan een weg waar af een toe een auto en nog vaker een tractor voorbij komt. Kortom: een groot gedeelte van mijn verleden heb ik weggesmeten. Het lucht trouwen ook op.

Knuppel

Ik heb in het huis veel meegemaakt. Prachtige muziek geschreven, fijne gedichten. Veel campagnes gemaakt, stukken geconcipieerd. Maar ik ben er ook bijna een keer beroofd, waarbij ik de inbrekers met een knuppel en een bowiemes het huis heb uitgewerkt. Tijdens mijn scheiding ben ik er in elkaar geslagen door een boos familielid die er verder niets mee te maken had. Bij de eerst klap, die ik niet verwachtte, zag ik al meer sterretjes dan er aan de hemel staan. Afijn. De politie heeft zich over hem ontfermd.

Ingepakt

Inmiddels zijn de dozen gevuld. Mijn studio is ingepakt. Mijn boeken, CD’s, schilderijen. Het ziet er clean uit, maar toch gezellig, want de meubels blijven er staan. Ik verlang nu al naar de weekende, dat we er kunnen verblijven. En heel stiekum, hoop ik dat het nog lang zal duren voor het huis wordt verkocht.